Een collega van mij stuurde mij gisteren foto's van de Keukenhof (haar zus was daar geweest). Niks bijzonders zou je zeggen. En ik vond dat ook nooit zo bijzonder - toen ik nog in Nederland woonde. Tulpen, blauwe druifjes, narcissen : wat is daar nu zo bijzonder aan?!
Maar na 4 jaar van een (bijna) bloemenloos bestaan, werd ik helemaal superblij van foto's van de Keukenhof. Ben ik, net als al die andere toeristen, onder de indruk van een veld vol tulpen en een groot aangelegd 'pad' van blauwe druifjes.
Nu maken de bergen veel goed, maar ik mis absoluut bloemen. Iets dat je in NL zo normaal vindt en waar je niet eens over nadenkt. Gewoon voor lief neemt.
Af en toe zie je hier een paar tulpen bij iemand in de tuin. Maar grote velden met bloemen, of grote bloembakken overal, dat is hier niet. De lente begint hier met het feit dat het gras groener wordt en de sneeuw gaat smelten in de bergen. De bergtoppen zijn nu nog steeds wit, maar het wordt wel minder. Daaraan herken je de lente, hier in Alberta.
Geen stapels bloemen te bekennen.
Ik heb gisteren toch een bosje tulpen gekocht. 5 tulpen voor 8 dollar. Het is even slikken, maar ik heb nu wel tulpen in huis. Een paar.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten