We kennen, denk ik, allemaal wel de uitdrukking 'double dutch'. Het letterlijk vertalen van nederlands naar engels. "I always get my sin", is een bekend voorbeeld. Soms vertaal ik iets letterlijks vanuit het nederlands naar het engels om iets duidelijk te maken. Ik 'waarschuw' mijn collega's altijd wel even. Dan zeg ik dat 'in het nederlands zeggen we dan :.....', dan weten ze in ieder geval dat er iets vreemds aankomt. Soms gaat dat goed tot redelijk en soms zeg je dan heel vreemde dingen.
Groene vingers, is dus niet green fingers, maar green thumb. Nou ja, dat is bijna hetzelfde, dus dat kan iedereen nog volgen. Van top tot teen, is head to toe. Hals over kop is head over heels. Allemaal nog te doen. Maar soms is het goed te weten wat vooral niet te zeggen.
Als je 'uitslapen' letterlijk zou vertalen : I have slept out this morning, dan zeg je dus dat je de nacht niet in je eigen bed hebt doorgebracht. (nu kan dat de reden zijn van je uitslapen, maar je zegt dus iets heel anders dan je bedoelt). Uitslapen in het engels is 'sleeping in'. Als wij dat dan weer letterlijk zouden vertalen, heeft iemand dus zojuist een spuitje gehad.
Panty is geen mooie kous om je been, maar een onderbroek. Men is dus echt nogal uit het veld geslagen als je zou zeggen dat je last hebt van 'a hole in my panty'.
Met gerechten gaan we ook nog wel eens de mist in. Inmiddels weet ik dat ze met 'baked potatoes' helemaal niet gebakken aardappeltjes bedoelen. Een 'baked potatoe' is een gepofte aardappel. 'Fried' doet ons meer denken aan gefrituurd, maar dat is dus gebakken. 'Cream cheese' is niet gesmolten kaas, maar kwark. En als we dan nog even in de keuken blijven : een 'stove' is een fornuis en een 'furnace' is de kachel. Oven is gewoon oven (pfff). Wel blijven opletten want de oven is in Fahrenheit. Met engelse recepten niet zo moeilijk, maar met nederlandse recepten dus even opletten. En oh ja, 'home made meal' is een gerecht uit de magnetron.
Gisteren had ik weer een fijn hollands/blond/boven de 40 momentje op taalgebied. Ik was op weg naar Spruce Meadows waar een zeer grote kerstmarkt werd gehouden. Erin, mijn vriendin, was daar voor de radio aan het werk tot 2 uur 's middags en ik zou er dan rond die tijd zijn en dan zouden we lekker de rest van de middag samen shoppen. Erin was daar om live verslag te doen van de kerstmarkt op de radio. Onderweg naar Spruce Meadows (zuid Calgary) luisterde ik dus naar mijn vriendin op de radio. Ze vertelt dat nieuw tijdens deze kerstmarkt is de coat check en bag check. Wow. Als ik mijn auto geparkeerd heb, kijk ik nog gauw even in mijn tas of er niks geks in zit, vanwege die controle en ook controleer ik snel of er niks in mijn jaszakken zit. Ik loop naar de ingang van de markt en geef mijn kaartje (gratis van de radio....... da's toch wel weer handig) en kijk om me heen, op zoek naar de bodyguards die mijn tas en jas gaan controleren. Niks, niemand, nada, noppes. Hum?! Wat heb ik nu weer verkeerd begrepen of verkeerd gehoord. Ik ga op zoek naar Erin en als ik haar vertel dat ik gauw in de auto mijn tas heb opgeruimd vanwege de bag check, komt ze niet meer bij. Coat & bag check betekent dat je je jas en tas kunt afgeven. Een garderobe dus. Ha, goed begin van een gezellige middag!!
zondag 15 november 2009
zondag 8 november 2009
Halloween
Vorige week zaterdag (31 oktober) was het hier Halloween. Iets waar vooral Martin en Rens erg van genieten, want een hele avond overal gratis snoep ophalen is natuurlijk geweldig. In het zwart gekleed met enge maskers op vertrokken de beide heren om half 7 van huis en waren om 9 uur weer terug. Terug met een grote tas vol snoep en chips en met een grote glimlach op het gezicht. Ja, we hebben weer snoep voor maanden in huis.
Wij hadden ons huis redelijk in Halloween-stemming gebracht. Niet zo extreem als je wel eens op tv ziet, maar we waren toch leuk in de weer geweest. In onze vlaggenmast (voor het huis) had Tijs een bezem met daarop een heks gehangen en het leek echt net of ze daar vloog. Alle buitenlampen hadden we vervangen door groene lampen en bij de voordeur hadden we dan een grote ton met zaagsel gezet met daarachter een pop zonder hoofd. We hadden Tijs zijn overal opgevuld zodat het een groot mens leek (met schoenen en handschoenen eraan). In plaats van het hoofd hadden we kettingen gehangen. In de ton, in het zaagsel, lag dan het 'hoofd': een voetbal met een zwarte doek er omheen en een masker erop. Lekker creepy. Geen bloed of zo hoor. Het snoep voor de kinderen die aan de deur komen was verstopt in het zaagsel. Nu zou je denken, dat is allemaal zo eng niet. Voor ons hollanders, die het begrip 'grabbelton' kennen, niet nee. Maar voor canadese kinderen die nog nooit in hun leven een grabbelton hebben gezien, laat staan ooit eerder gegrabbeld hebben in zaagsel, was dit behoorlijk eng. Ik denk dat er maar 8 kinderen waren (van de 60) die zonder verblikken of verblozen zo in het zaagsel graaiden. Alle andere kinderen vonden het doodeng en die gingen echt niet met hun hand die trommel in. Allemaal dachten ze dat er iets uit zou komen. Ha, was wel grappig. Helemaal grappig was het feit dat we een onzichtbaar touwtje hadden vast gemaakt aan een arm van de pop en terwijl ik met de kinderen aan het praten was, trok Tijs aan het touw waardoor de pop bewoog. Er is heel wat afgegild bij ons huis. Natuurlijk hadden we voor de kleine kinderen een schaal met snoep, die ze zo konden pakken (ik vertel het maar even, voordat ik reacties krijg dat we kleine kinderen traumatiseren of zoiets).
Ik had me ook verkleed. Nu heb ik niet zoveel nodig om er uit te zien als heks (I know), maar ik had me toch nog opgemaakt met zwarte make up (zelfs zwarte lippen) en met een zwarte doek om mijn hoofd en een lang zwart gewaad, zag het er toch wel echt uit.
Vorige jaren hadden we altijd zo'n 100 kinderen aan de deur (Non stop, zeg maar), maar dit jaar waren het er echt veel minder. Terwijl het toch goed weer was. We denken dat dat was vanwege de (dreiging van) H1N1 griep.
En de dag erna alles weer opruimen. De geverfde pompoenen in de prullenbak, de lampen weer vervangen voor witte, de 'enge man' weer omtoveren in een overal en de heks uit de vlaggenmast. Wij vonden het een geslaagde avond.
Wij hadden ons huis redelijk in Halloween-stemming gebracht. Niet zo extreem als je wel eens op tv ziet, maar we waren toch leuk in de weer geweest. In onze vlaggenmast (voor het huis) had Tijs een bezem met daarop een heks gehangen en het leek echt net of ze daar vloog. Alle buitenlampen hadden we vervangen door groene lampen en bij de voordeur hadden we dan een grote ton met zaagsel gezet met daarachter een pop zonder hoofd. We hadden Tijs zijn overal opgevuld zodat het een groot mens leek (met schoenen en handschoenen eraan). In plaats van het hoofd hadden we kettingen gehangen. In de ton, in het zaagsel, lag dan het 'hoofd': een voetbal met een zwarte doek er omheen en een masker erop. Lekker creepy. Geen bloed of zo hoor. Het snoep voor de kinderen die aan de deur komen was verstopt in het zaagsel. Nu zou je denken, dat is allemaal zo eng niet. Voor ons hollanders, die het begrip 'grabbelton' kennen, niet nee. Maar voor canadese kinderen die nog nooit in hun leven een grabbelton hebben gezien, laat staan ooit eerder gegrabbeld hebben in zaagsel, was dit behoorlijk eng. Ik denk dat er maar 8 kinderen waren (van de 60) die zonder verblikken of verblozen zo in het zaagsel graaiden. Alle andere kinderen vonden het doodeng en die gingen echt niet met hun hand die trommel in. Allemaal dachten ze dat er iets uit zou komen. Ha, was wel grappig. Helemaal grappig was het feit dat we een onzichtbaar touwtje hadden vast gemaakt aan een arm van de pop en terwijl ik met de kinderen aan het praten was, trok Tijs aan het touw waardoor de pop bewoog. Er is heel wat afgegild bij ons huis. Natuurlijk hadden we voor de kleine kinderen een schaal met snoep, die ze zo konden pakken (ik vertel het maar even, voordat ik reacties krijg dat we kleine kinderen traumatiseren of zoiets).
Ik had me ook verkleed. Nu heb ik niet zoveel nodig om er uit te zien als heks (I know), maar ik had me toch nog opgemaakt met zwarte make up (zelfs zwarte lippen) en met een zwarte doek om mijn hoofd en een lang zwart gewaad, zag het er toch wel echt uit.
Vorige jaren hadden we altijd zo'n 100 kinderen aan de deur (Non stop, zeg maar), maar dit jaar waren het er echt veel minder. Terwijl het toch goed weer was. We denken dat dat was vanwege de (dreiging van) H1N1 griep.
En de dag erna alles weer opruimen. De geverfde pompoenen in de prullenbak, de lampen weer vervangen voor witte, de 'enge man' weer omtoveren in een overal en de heks uit de vlaggenmast. Wij vonden het een geslaagde avond.
Abonneren op:
Posts (Atom)
