Over het weer kunnen we hier eindeloos blijven schrijven. En niet zozeer het mopperen over het weer, maar meer over de extreme verschillen van dag tot dag.
Als voorbeeld zal ik je de voorspellingen laten zien van deze week (14-18 december) :
Maandag = -/-30 Dinsdag = -/- 8 Woensdag = 0 Donderdag = -/- 6 Vrijdag = + 4
Vandaag (maandag, 14 december) is het dus 'frisjes'. Nee, het is echt koud. Je bent blij dat je binnen bent en zelfs de hond komt snel teruglopen als we hem willen uitlaten. Brrr. Dat het snot in je neus bevriest op het moment dat je buiten komt.
Maar, zoals je hier boven kunt zien, wordt het morgen dus al weer een stuk warmer.
Het is maar goed dat het warmer wordt, want er is bezoek uit NL in aantocht en dan is -30 toch minder grappig dan +4. Nu blijft het Alberta, Canada en kan het weer zo maar weer veranderen, maar de vooruitzichten zien er nu goed uit. En er ligt een bak sneeuw, dus we rekenen eigenlijk wel al een beetje op een witte kerst.
Het is voor het eerst dat we visite hebben in de winter en we hopen maar dat zij dat net zo leuk vinden als wij. We gaan in ieder geval samen een kerstboom 'plukken' in Kananaskis. En met de weersvooruitzichten moet dat toch heel goed te doen zijn het komende weekend.
Je leest het allemaal wel.
maandag 14 december 2009
zaterdag 12 december 2009
Kerstconcert
Deze week hebben zowel Rens als Martin hun kerstconcert op school.
Dinsdag (8 december) is het kerstconcert bij Rens op school. Dit is een voorstelling van alle leerlingen van grade 3, 4 en 5 (vergelijkbaar met groep 5, 6 en 7). Het is een echte theatervoorstelling met een koor uit elke klas en met leerlingen die een rol spelen. Het verhaal gaat over Santa en dat hij, vanwege de economische crisis, geld moet inzamelen om speelgoed te kunnen maken en kopen voor alle kinderen. Alle 'elves' en rendieren hebben een idee, maar het beste idee is om een voorstelling te geven in High River, want de mensen in High River kijken overal naar (!). Maar welke supersterren moeten dan optreden om genoeg publiek te trekken? Dan blijkt dat Santa toch wel de grootste superster is.
Rens, en alle jongens uit zijn klas, zijn Elvis Presley (1 van de superster-opties). De jongens hebben allemaal witte shirts aan en een spijkerbroek en hun haar met gel naar achteren en een zonnebril op. Ze zingen : "rocking around the christmas tree", in een echte rock-versie. Flitsend, en inclusief 'air guitar'.
Het is een ontzettend leuke en onderhoudende avond.
Op donderdagavond (10 december) is dan het concert bij Martin op school. Dit is een muziek-concert van leerlingen van grade 6, 7 en 8 (groep 8 en de brugklassers).
De leerlingen van grade 6 (inclusief Martin) spelen allemaal sinds september een blaasinstrument (klarinet, dwarsfluit, trombone, trompet, tuba) en spelen vanavond met elkaar enkele kerstliederen (jingle bells, rudolph the red nose reindeer, Beethoven's nummer 9, Heroes and Glory en We wish you a merry christmas). En niet gewoon het liedje spelen, nee het is meerstemmig en de verschillende instrumenten doen ook verschillende onderdelen en dat dan weer door elkaar. Het klinkt buitengewoon goed voor een groep tieners dat net 3 maanden les heeft gehad. We zijn absoluut onder de indruk en trots.
Na grade 6 speelt grade 7 enkele nummers en dan is het de beurt aan een volwassen band waar toevallig ook de muziekleraar de tuba in speelt. Deze 'volwassen band' speelt echt prachtige nummers en 'Silent Night' vind ik persoonlijk wel het mooiste. Zo puur en zuiver. Het raakt me behoorlijk. Ook spelen ze enkele nummers uit de Notenkraker Suite.
De avond wordt afgesloten met de band van grade 8. Allerlei instrumenten, inclusief drums, een grote bas, xylofoon, etc. etc. Ook nu spelen de kinderen absoluut een hoog niveau. En dit wordt allemaal gedaan door dezelfde muziekleraar. Wat geweldig dat die man dat voor elkaar krijgt dat alle leerlingen, stuk voor stuk, zo ontzettend hun best willen doen. Martin, die niks met muziek, zingen of iets dergelijks te maken wilde hebben, oefent nu zo vaak als hij kan op zijn trompet en wil absoluut verder met dit instrument. Knap hoor.
Knap van Martin en knap van die leraar.
Dinsdag (8 december) is het kerstconcert bij Rens op school. Dit is een voorstelling van alle leerlingen van grade 3, 4 en 5 (vergelijkbaar met groep 5, 6 en 7). Het is een echte theatervoorstelling met een koor uit elke klas en met leerlingen die een rol spelen. Het verhaal gaat over Santa en dat hij, vanwege de economische crisis, geld moet inzamelen om speelgoed te kunnen maken en kopen voor alle kinderen. Alle 'elves' en rendieren hebben een idee, maar het beste idee is om een voorstelling te geven in High River, want de mensen in High River kijken overal naar (!). Maar welke supersterren moeten dan optreden om genoeg publiek te trekken? Dan blijkt dat Santa toch wel de grootste superster is.
Rens, en alle jongens uit zijn klas, zijn Elvis Presley (1 van de superster-opties). De jongens hebben allemaal witte shirts aan en een spijkerbroek en hun haar met gel naar achteren en een zonnebril op. Ze zingen : "rocking around the christmas tree", in een echte rock-versie. Flitsend, en inclusief 'air guitar'.
Het is een ontzettend leuke en onderhoudende avond.
Op donderdagavond (10 december) is dan het concert bij Martin op school. Dit is een muziek-concert van leerlingen van grade 6, 7 en 8 (groep 8 en de brugklassers).
De leerlingen van grade 6 (inclusief Martin) spelen allemaal sinds september een blaasinstrument (klarinet, dwarsfluit, trombone, trompet, tuba) en spelen vanavond met elkaar enkele kerstliederen (jingle bells, rudolph the red nose reindeer, Beethoven's nummer 9, Heroes and Glory en We wish you a merry christmas). En niet gewoon het liedje spelen, nee het is meerstemmig en de verschillende instrumenten doen ook verschillende onderdelen en dat dan weer door elkaar. Het klinkt buitengewoon goed voor een groep tieners dat net 3 maanden les heeft gehad. We zijn absoluut onder de indruk en trots.
Na grade 6 speelt grade 7 enkele nummers en dan is het de beurt aan een volwassen band waar toevallig ook de muziekleraar de tuba in speelt. Deze 'volwassen band' speelt echt prachtige nummers en 'Silent Night' vind ik persoonlijk wel het mooiste. Zo puur en zuiver. Het raakt me behoorlijk. Ook spelen ze enkele nummers uit de Notenkraker Suite.
De avond wordt afgesloten met de band van grade 8. Allerlei instrumenten, inclusief drums, een grote bas, xylofoon, etc. etc. Ook nu spelen de kinderen absoluut een hoog niveau. En dit wordt allemaal gedaan door dezelfde muziekleraar. Wat geweldig dat die man dat voor elkaar krijgt dat alle leerlingen, stuk voor stuk, zo ontzettend hun best willen doen. Martin, die niks met muziek, zingen of iets dergelijks te maken wilde hebben, oefent nu zo vaak als hij kan op zijn trompet en wil absoluut verder met dit instrument. Knap hoor.
Knap van Martin en knap van die leraar.
Tante
(Ik hade deze post vorige week al geschreven, maar op een of andere manier kwam ie niet op de blog. Kwam misschien door het weer........ -zie post van 12 december-)
Gisteren kreeg ik het blijde bericht dat mijn neef vader is geworden. Wat ontzettend leuk, en wat fijn dat alles goed is gegaan en dat hun zoon super gezond is.
Mijn zus is oma geworden, mijn moeder is overgrootmoeder....... En wat maakt dat mij?
Ha, een heel ouwe tante!!
Gisteren kreeg ik het blijde bericht dat mijn neef vader is geworden. Wat ontzettend leuk, en wat fijn dat alles goed is gegaan en dat hun zoon super gezond is.
Mijn zus is oma geworden, mijn moeder is overgrootmoeder....... En wat maakt dat mij?
Ha, een heel ouwe tante!!
Let it snow, let it snow
"Let it snow" is wel het understatement van het jaar! Het is alleen maar sneeuw, sneeuw, sneeuw, de afgelopen week. Het begon met een sneeuwstorm op 4 december. Halverwege de ochtend komen de waarschuwingen al binnen bij de radio en het waait al behoorlijk. Rond het middaguur begint het dan ook te sneeuwen. We sturen als eerste iedereen op het werk die verder weg woont naar huis. Binnen een uur is de radio meer een crisiscentrum dan een gewoon kantoor. De telefoon blijft maar gaan. De politie die belt om ons op de hoogte te houden van de toestand op de wegen (en die verslechtert met de minuut) en veel mensen bellen de radio om op de hoogte te blijven van wat er gebeurt en ook om eventuele 'verkeersinformatie' te geven. Rond een uur of 1 zijn we nog maar met een klein groepje op de radio. Alleen de dj voor Sun Country, de nieuwsdirekteur en ik zijn er nog maar. Wij wonen alle drie in High River en kunnen eventueel als het moet naar huis lopen. Alhoewel de omstandigheden niet leuk zijn, voelt het wel heel goed om iets voor de mensen te kunnen doen. Na elke song op de radio geven we een update over het weer en het verkeer. We houden de website bij van de AMA (de canadese anwb) en de politie belt ons vaak. Ik heb al mijn eigen werk opzij geschoven en heb alleen maar papier voor mijn neus met de laatste gegevens over de wegen in Zuid Alberta. En dat is een gebied een paar keer zo groot als Nederland. Wel veel minder wegen hoor. En de wegen zijn ook veel rechter en niet kris kras.
Ondertussen blijft het stormen en zit de sneeuw tot hoog op de ramen. Ook als je naar buiten gaat, kun je niet ver kijken. Gewoon een dichte mist van sneeuw. Ook voor de canadezen iets dat niet vaak gebeurt. Raar is wel dat het eigenlijk helemaal niet koud is. In ieder geval niet zo koud als het klinkt. Martin en Rens kunnen gewoon naar huis lopen, dat veiliger is dan met de auto. Tussen alle telefoontjes door op de radio, krijg ik dan om half 4 een telefoontje van thuis dat de jongens allebei goed thuis zijn gekomen. Ik blijf tot ongeveer half 6 op de radio en ga dan ook naar huis. Met mijn SUV met 4-wheel-drive en winterbanden heb ik geen problemen om thuis te komen. Dat geldt gelukkig ook voor Tijs.
En zoals eerder gezegd, het was een goed gevoel om onderdeel te zijn van iets dat voor iedereen heel belangrijk was vandaag. We hebben onze medemens echt geholpen en dat voelt super.
Ondertussen blijft het stormen en zit de sneeuw tot hoog op de ramen. Ook als je naar buiten gaat, kun je niet ver kijken. Gewoon een dichte mist van sneeuw. Ook voor de canadezen iets dat niet vaak gebeurt. Raar is wel dat het eigenlijk helemaal niet koud is. In ieder geval niet zo koud als het klinkt. Martin en Rens kunnen gewoon naar huis lopen, dat veiliger is dan met de auto. Tussen alle telefoontjes door op de radio, krijg ik dan om half 4 een telefoontje van thuis dat de jongens allebei goed thuis zijn gekomen. Ik blijf tot ongeveer half 6 op de radio en ga dan ook naar huis. Met mijn SUV met 4-wheel-drive en winterbanden heb ik geen problemen om thuis te komen. Dat geldt gelukkig ook voor Tijs.
En zoals eerder gezegd, het was een goed gevoel om onderdeel te zijn van iets dat voor iedereen heel belangrijk was vandaag. We hebben onze medemens echt geholpen en dat voelt super.
Abonneren op:
Posts (Atom)
