Bij de radio.

Hallo,

Bij de radio. Ja, ik ben nog steeds bij de radio. Ik heb vorig jaar heel vaak gedacht : ik ga hier weg en ik heb die gedachte ook wel eens omgezet in actie en solliciteerde ik her en der. Ik ben ook wel op sollicitatiegesprekken geweest waarna je of niets hoort (dat is hier helaas heel gewoon) of ik kreeg te horen dat ik overgekwalificeerd was. Dat is natuurlijk heel fijn dat men je kwaliteiten ziet, maar ik schoot er niks mee op.
Ondertussen kost dit alles heel veel energie. Het gemopper, de frustratie, het speuren naar vacatures, het solliciteren, het hopen, de afwijzing. Ik was er inmiddels doodmoe van. En ik kon ook niet zomaar stoppen bij de radio, want we hebben mijn inkomen meer dan hard nodig.
Begin dit jaar heb ik dan ook besloten om de situatie maar even te laten zoals ie is. Ik heb een verantwoordelijke baan bij een groot radiostation in Canada en het kantoor is 7 minuten fietsen van ons huis en dus van de kinderen vandaan. Ik moet niet zo zeuren en tevreden zijn met wat ik heb.

Het kostte wel even wat moeite hoor. Net doen of mijn baas geen eikel is, gaat niet van de een op de andere dag. Maar toch moet ik toegeven, dat vanaf het moment dat ik me erbij neerlegde dat ik hier gewoon even blijf, dingen veel makkelijker gingen. Ik had zowaar energie over.
En ik ging nu zonder het eerst te vragen, zaken gewoon overnemen en gewoon doen. Niet eerst een week gefrustreerd rondlopen omdat mijn baas niet kon beslissen en er weer eens eindeloos over na moest denken. Nee. Ik deed het gewoon, regelde het. En het enige dat mijn baas kon doen was knikken en zeggen 'good idea'. Tjee, dat is veel makkelijker.
Ha, nu moet ik oppassen dat ik weer niet te ver doordraaf in al mijn ideeen en veranderingen en zo. Rustig aan.

Er gaan veranderingen aankomen bij de radio die ook voor mij belangrijk zijn. Ik weet een beetje de grote lijn, maar er zijn nog geen details bekend gemaakt. Ik weet dat ik me meer zal gaan bemoeien met alle radiostations in de provincie (Alberta), maar zoals gezegd, weet ik nog niet zoveel details en dus ook niet precies de gevolgen.
En nu ga ik iets raars typen (nooit gedacht dat ik dit zelfs zou denken) : ik ben blij dat ik even heb gewacht; ben blij dat ik geduld kon opbrengen; ben blij dat ik stug ben doorgegaan met mijn hollandse instelling van werken want ik geloof toch waarachtig dat mijn wachten, mijn geduld en mijn harde werken beloond gaan worden.

Als ik de details weet en als ik weet wat er precies gaat gebeuren, zijn jullie de eerste die het te horen krijgen!