maandag 3 januari 2011
zondag 2 januari 2011
Bezoek
Het bezoek van mijn ouders zit er bijna op. Ze kwamen aan op 1e kerstdag en gaan de 4e januari weer naar huis. Het is een fijne week geweest, met heel rustige dagen en met dagen vol avontuur. We hebben kerst gevierd met best veel kadootjes, zijn naar een grote shopping mall geweest, geschaatst op het meer hier voor het huis en op Lake Louise, ijsvissen, genieten van de mooie natuur en de vele sneeuw, samen eten, boodschappen doen en bijpraten.
Ze hebben zich verbaasd over de schone wegen, dat -/- 10 inderdaad niks voorsteld, dat de kids nog nederlands praten, dat schaatsen in Canada alleen maar ijshockeyschaatsen is en niet 'op-noren-een-hele-afstand-schaatsen', dat de zitjes in de shopping mall nog heel zijn en niet beklad, dat 2 boterhammen in NL met het ontbijt hetzelfde is als 4 boterhammen in Canada, dat groenten heel duur en kleding heel goedkoop is, dat het in de bergen zo stil is, dat ze zonder sneeuwlaarzen hier niet buiten kunnen lopen, dat Martin en Rens mooi trompet kunen spelen, dat ze martin en rens amper gezien hebben, want die hadden een nieuw WII spel gekregen met kerst.
Al met al geloof ik wel dat ze het een fijne tijd vonden hier. Tot de volgende keer, zullen we maar zeggen!
Ze hebben zich verbaasd over de schone wegen, dat -/- 10 inderdaad niks voorsteld, dat de kids nog nederlands praten, dat schaatsen in Canada alleen maar ijshockeyschaatsen is en niet 'op-noren-een-hele-afstand-schaatsen', dat de zitjes in de shopping mall nog heel zijn en niet beklad, dat 2 boterhammen in NL met het ontbijt hetzelfde is als 4 boterhammen in Canada, dat groenten heel duur en kleding heel goedkoop is, dat het in de bergen zo stil is, dat ze zonder sneeuwlaarzen hier niet buiten kunnen lopen, dat Martin en Rens mooi trompet kunen spelen, dat ze martin en rens amper gezien hebben, want die hadden een nieuw WII spel gekregen met kerst.
Al met al geloof ik wel dat ze het een fijne tijd vonden hier. Tot de volgende keer, zullen we maar zeggen!
Meer - Minder / Vaker - Nooit Meer
Tja, die eerste week van januari (zo tussen Nieuwjaar en mijn verjaardag in) vraagt om goede voornemens. Gewoon eens nadenken over hetgeen we meer willen, minder willen; vaker zullen of nooit meer zullen doen.
Hier gaan we dan :
Vaker een rok dragen (met die enorme stapel mooie panties uit nederland moet dat toch lukken), vaker kunnen skien, minder vet, meer bewegen, iets gaan doen met de foto's, (nog) meer erop uit, minder uren maken op het werk, meer verdienen, vaker bloggen, minder suiker, nooit opgeven, leren piano spelen, vaker niets doen, meer lezen, meer fietsen (en dus minder auto rijden), haar verder laten groeien, vaker stilte, vaker de hond uitlaten, nooit meer moeilijk doen, nooit meer stress, minder troep maken (en dus vaker opruimen), vaker het goede servies gebruiken, meer coachen/trainen, meer spiritualiteit, vaker benen scheren, minder druk maken (nooit meer druk maken?), vaker lachen, vaker genieten, nooit meer zaniken, meer plantjes in de tuin in de zomer, nooit meer mopperen, nooit meer de verkeerde bh aan, meer schoenen (en dus minder tassen, zou Tijs zeggen), vaker stil staan, vaker naar NL bellen........
En wat blijft er hetzelfde?
Gelukkig blijven, verliefd blijven, eerlijk blijven, blijven werken aan onze bedrijven, er zijn voor de kids, filmavond blijven volhouden, sowieso blijven volhouden, in Canada blijven, gezond blijven, dat de kids goed blijven presteren op school, blijven proberen, Tijs zijn bedrijf blijft groeien en bloeien, maar vooral : mezelf blijven.
Hier gaan we dan :
Vaker een rok dragen (met die enorme stapel mooie panties uit nederland moet dat toch lukken), vaker kunnen skien, minder vet, meer bewegen, iets gaan doen met de foto's, (nog) meer erop uit, minder uren maken op het werk, meer verdienen, vaker bloggen, minder suiker, nooit opgeven, leren piano spelen, vaker niets doen, meer lezen, meer fietsen (en dus minder auto rijden), haar verder laten groeien, vaker stilte, vaker de hond uitlaten, nooit meer moeilijk doen, nooit meer stress, minder troep maken (en dus vaker opruimen), vaker het goede servies gebruiken, meer coachen/trainen, meer spiritualiteit, vaker benen scheren, minder druk maken (nooit meer druk maken?), vaker lachen, vaker genieten, nooit meer zaniken, meer plantjes in de tuin in de zomer, nooit meer mopperen, nooit meer de verkeerde bh aan, meer schoenen (en dus minder tassen, zou Tijs zeggen), vaker stil staan, vaker naar NL bellen........
En wat blijft er hetzelfde?
Gelukkig blijven, verliefd blijven, eerlijk blijven, blijven werken aan onze bedrijven, er zijn voor de kids, filmavond blijven volhouden, sowieso blijven volhouden, in Canada blijven, gezond blijven, dat de kids goed blijven presteren op school, blijven proberen, Tijs zijn bedrijf blijft groeien en bloeien, maar vooral : mezelf blijven.
donderdag 23 december 2010
Kerstgroet
Wij willen jullie vanuit een wit & winters Canada een heel fijne Kerst wensen en het allerbeste voor 2011.
The best things in life,
are not things.
Tijs, Jacqueline, Martin & Rens
zaterdag 27 november 2010
Kerstsfeer
Zo met een dik pak sneeuw buiten en al veel huizen versierd met lichtjes en overal klinkt kerstmuziek : we komen echt in de kerstsfeer!
Sinterklaas is nu eenmaal geen bekendheid in Canada, dus dat vieren we niet meer sinds we hier wonen. We doen het nu met de kerstman.
Wat ik wel nog altijd doe, elk jaar op 5 december, dan bak ik pepernoten. Jongens vinden dat ook nog steeds leuk om te doen, maar zijn alle andere tradities rond 5 december gelukkig vergeten ;0).
Anyway. Vandaag gaan we lekker onder het genot van heerlijke kerstmuziek het huis al een beetje in kerstsfeer brengen. De boom, die we altijd zelf gaan kappen in het bos, die komt later. Nu is het vooral de lichtjes buiten, de kerstkrans aan de deur en wat 'spulletjes' in huis. Mijn drie heren vinden die geurkaarsjes natuurlijk helemaal niks, maar zij hebben hun lichtjes buiten en ik lekker binnen. Allemaal wat.
Gek eigenlijk. Ik vond kerst in NL altijd maar zo, zo. Liedjes op de radio over "I'm dreaming of a white Christmas" en "Walking in a Winter Wonderland", vond ik altijd een beetje overdreven en belachelijk. Maar als je dan echt in een mooi winter wonderland leeft en je bijna zeker weet dat je een witte kerst zal hebben, dan worden dat soort liedjes toch een stuk echter. Begrijp je wat ik bedoel?
Op een of andere manier is het kerstgevoel echter.
Nu hoop ik dat mijn ouders ook een echt kerstgevoel krijgen, als ze op 1e kerstdag uit het vliegtuig stappen hier in Canada. Hun eerste kerst in Canada. I'm dreaming of a white christmas........
Sinterklaas is nu eenmaal geen bekendheid in Canada, dus dat vieren we niet meer sinds we hier wonen. We doen het nu met de kerstman.
Wat ik wel nog altijd doe, elk jaar op 5 december, dan bak ik pepernoten. Jongens vinden dat ook nog steeds leuk om te doen, maar zijn alle andere tradities rond 5 december gelukkig vergeten ;0).
Anyway. Vandaag gaan we lekker onder het genot van heerlijke kerstmuziek het huis al een beetje in kerstsfeer brengen. De boom, die we altijd zelf gaan kappen in het bos, die komt later. Nu is het vooral de lichtjes buiten, de kerstkrans aan de deur en wat 'spulletjes' in huis. Mijn drie heren vinden die geurkaarsjes natuurlijk helemaal niks, maar zij hebben hun lichtjes buiten en ik lekker binnen. Allemaal wat.
Gek eigenlijk. Ik vond kerst in NL altijd maar zo, zo. Liedjes op de radio over "I'm dreaming of a white Christmas" en "Walking in a Winter Wonderland", vond ik altijd een beetje overdreven en belachelijk. Maar als je dan echt in een mooi winter wonderland leeft en je bijna zeker weet dat je een witte kerst zal hebben, dan worden dat soort liedjes toch een stuk echter. Begrijp je wat ik bedoel?
Op een of andere manier is het kerstgevoel echter.
Nu hoop ik dat mijn ouders ook een echt kerstgevoel krijgen, als ze op 1e kerstdag uit het vliegtuig stappen hier in Canada. Hun eerste kerst in Canada. I'm dreaming of a white christmas........
dinsdag 23 november 2010
Rotonde
Het volgende is een waargebeurd verhaal in High River - Canada.
Zonder dollen. Echt gebeurd.
In september krijgen wij een brief van de gemeente met de mededeling dat er na lang overleg en allerlei bijeenkomsten en enquetes er nu groen licht is voor het aanleggen van een rotonde in High River. De hoofdweg in High River wordt verbreed en op een druk kruispunt komt nu een rotonde. Bij de brief zit een brochure van de AMA (de canadeese ANWB) met instructies voor het rijden op een rotonde. Met plaatjes.
Het is echt waar. Met meer dan verbazing lees ik het allemaal. Uitleg over het rijden op een rotonde en wie er wanneer voorrang heeft enz. De verbazing maakt plaats voor een lachbui. Wat zot. Maar dit is nog maar het begin.....
Ondanks de vele bijeenkomsten van de gemeente en de enquetes, zijn heel veel inwoners van ons dorp in shock. Niet vanwege de rij-instructies, nee vanwege het feit dat er een rotonde komt. Het is een schande. Rotondes zijn levensgevaarlijk. En rotondes zijn heel lastig voor het verkeer. En rotondes zijn zo mogelijk nog gevaarlijker voor voetgangers. En hoe moeten fietsers de rotonde oversteken? Echt, er komt geen einde aan de ingezonden brieven in onze High River Times. Heel belangrijk onderdeel van het 'gevecht' is het feit dat de rotonde zooo groot is dat het een deel van de parkeerplaats van DE hamburgertent in High River in beslag gaat nemen (nee, niet McDonalds, ik heb het hier over echte hamburgers). De Hitchin' Post (zoals deze hamburgertent heet) is een zeer bekende & geliefde plek in High River en daar mag de gemeente niet aankomen. De protesten zijn niet van de lucht. Onvoorstelbaar.
Maar de gemeente belooft de Hitchin' Post een ander stuk grond aan de andere kant van het terrein en de rotonde wordt toch nog aangelegd.
Een week voordat de rotonde officieel in gebruik genomen gaat worden, krijgen we weer een folder in de bus van de AMA (jeweetwel, die ANWB club) en ditmaal is het voor een - echt het is bijna niet te geloven - maar het is voor rotonde-rijles. Er is op een ander terrein in High River een rotonde nagebouwd/getekend op de grond en mensen kunnen hier les krijgen in hoe ze moeten rijden op onze nieuwe rotonde. Die AMA is echt een geweldige organisatie voor het actief houden van je lachspieren.
Heerlijk om dan te vertellen dat er overal in NL rotondes zijn (waar niet, kan je je beter afvragen) en dat het echt heel makkelijk is en een betere doorstroming van het verkeer betekent.
Maar nog steeds (2 weken nadat de rotonde in gebruik is genomen) staan er 'boze' brieven in de krant en bellen er nog steeds mensen naar de radio om te 'klagen'. Zonde van je energie, zou ik zo zeggen.
Wij hebben er in ieder geval hartelijk om gelachen.
Zonder dollen. Echt gebeurd.
In september krijgen wij een brief van de gemeente met de mededeling dat er na lang overleg en allerlei bijeenkomsten en enquetes er nu groen licht is voor het aanleggen van een rotonde in High River. De hoofdweg in High River wordt verbreed en op een druk kruispunt komt nu een rotonde. Bij de brief zit een brochure van de AMA (de canadeese ANWB) met instructies voor het rijden op een rotonde. Met plaatjes.
Het is echt waar. Met meer dan verbazing lees ik het allemaal. Uitleg over het rijden op een rotonde en wie er wanneer voorrang heeft enz. De verbazing maakt plaats voor een lachbui. Wat zot. Maar dit is nog maar het begin.....
Ondanks de vele bijeenkomsten van de gemeente en de enquetes, zijn heel veel inwoners van ons dorp in shock. Niet vanwege de rij-instructies, nee vanwege het feit dat er een rotonde komt. Het is een schande. Rotondes zijn levensgevaarlijk. En rotondes zijn heel lastig voor het verkeer. En rotondes zijn zo mogelijk nog gevaarlijker voor voetgangers. En hoe moeten fietsers de rotonde oversteken? Echt, er komt geen einde aan de ingezonden brieven in onze High River Times. Heel belangrijk onderdeel van het 'gevecht' is het feit dat de rotonde zooo groot is dat het een deel van de parkeerplaats van DE hamburgertent in High River in beslag gaat nemen (nee, niet McDonalds, ik heb het hier over echte hamburgers). De Hitchin' Post (zoals deze hamburgertent heet) is een zeer bekende & geliefde plek in High River en daar mag de gemeente niet aankomen. De protesten zijn niet van de lucht. Onvoorstelbaar.
Maar de gemeente belooft de Hitchin' Post een ander stuk grond aan de andere kant van het terrein en de rotonde wordt toch nog aangelegd.
Een week voordat de rotonde officieel in gebruik genomen gaat worden, krijgen we weer een folder in de bus van de AMA (jeweetwel, die ANWB club) en ditmaal is het voor een - echt het is bijna niet te geloven - maar het is voor rotonde-rijles. Er is op een ander terrein in High River een rotonde nagebouwd/getekend op de grond en mensen kunnen hier les krijgen in hoe ze moeten rijden op onze nieuwe rotonde. Die AMA is echt een geweldige organisatie voor het actief houden van je lachspieren.
Heerlijk om dan te vertellen dat er overal in NL rotondes zijn (waar niet, kan je je beter afvragen) en dat het echt heel makkelijk is en een betere doorstroming van het verkeer betekent.
Maar nog steeds (2 weken nadat de rotonde in gebruik is genomen) staan er 'boze' brieven in de krant en bellen er nog steeds mensen naar de radio om te 'klagen'. Zonde van je energie, zou ik zo zeggen.
Wij hebben er in ieder geval hartelijk om gelachen.
Winter in Alberta
Hoi,
Vorige week was het ineens, van de ene dag op de andere, winter in Alberta. Dik pak sneeuw en -15 graden. Ondanks de extra tijd die we nu kwijt zijn aan een oprit schoonvegen (en soms schrapen) en aan de extra laag kleding die aan moet, gaat ons hart toch weer sneller kloppen bij het zien van zo'n geweldige laag dikke sneeuw. Zo mooi : de sneeuw overal - alles wit, de knal blauwe lucht en zon. Toppie.
Maarrrr, het werd wel steeds kouder, en zelfs te koud voor deze tijd van het jaar. Van het weekend was het -25. Ja, je kan dan nog steeds naar buiten, maar het is frisjes, zeg maar.
En vandaag bereikten we dan een record. Vandaag (23 november) was Calgary de twee na koudste plek op aarde. Met -33 graden waren we net een paar graden warmer dan Antarctica (-38). Ja, het was koud vandaag. Dat het snot in je neus bevriest op het moment dat je naar buiten stapt. Maar nog niet koud genoeg dat je niet buiten kunt vertoeven. Goede winterjas en sneeuwbroek is echt genoeg.
Komend weekend voorspellen ze 0 graden, wat na -33 gewoon tropisch is. Dat is ook Alberta.
Wij genieten nog steeds volop.
Vorige week was het ineens, van de ene dag op de andere, winter in Alberta. Dik pak sneeuw en -15 graden. Ondanks de extra tijd die we nu kwijt zijn aan een oprit schoonvegen (en soms schrapen) en aan de extra laag kleding die aan moet, gaat ons hart toch weer sneller kloppen bij het zien van zo'n geweldige laag dikke sneeuw. Zo mooi : de sneeuw overal - alles wit, de knal blauwe lucht en zon. Toppie.
Maarrrr, het werd wel steeds kouder, en zelfs te koud voor deze tijd van het jaar. Van het weekend was het -25. Ja, je kan dan nog steeds naar buiten, maar het is frisjes, zeg maar.
En vandaag bereikten we dan een record. Vandaag (23 november) was Calgary de twee na koudste plek op aarde. Met -33 graden waren we net een paar graden warmer dan Antarctica (-38). Ja, het was koud vandaag. Dat het snot in je neus bevriest op het moment dat je naar buiten stapt. Maar nog niet koud genoeg dat je niet buiten kunt vertoeven. Goede winterjas en sneeuwbroek is echt genoeg.
Komend weekend voorspellen ze 0 graden, wat na -33 gewoon tropisch is. Dat is ook Alberta.
Wij genieten nog steeds volop.
Abonneren op:
Posts (Atom)
